Η μικρού μήκους ταινία «HerStory» προβλήθηκε στο γερμανόφωνο, παγκόσμιας εμβέλειας Φεστιβάλ Κινηματογράφου Νέων «AUFBLENDE 2026». Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ η ταινία βραβεύτηκε με χρηματικό έπαθλο από τη Βαυαρική Ένωση Φιλολόγων (Bayerischer Philologenverband).
Η ταινία «HerStory» αφορά την ιστορία μιας νεαρής κοπέλας, η οποία πέφτει θύμα βιασμού. Το αστυνομικό τμήμα αρνείται να αναγνωρίσει την ευθύνη του δράστη και την αφήνει αβοήθητη. Στην πορεία, το θύμα περνάει από διαφορετικά στάδια, ανάμεσά τους και την κατάθλιψη, τα οποία αντιστοιχούν σε μεγάλο βαθμό στα στάδια του πένθους. Τελικά, χωρίς τη στήριξη των αρμόδιων θεσμών, καταφέρνει να ξαναβρεί την εσωτερική της δύναμη.
«Μία απίστευτα δυνατή ταινία με ένα απίστευτα ευαίσθητο θέμα, το οποίο είναι ύψιστης σημασίας.
Μέσα στο περιορισμένο χρονικό πλαίσιο μιας ταινίας μικρού μήκους, καταφέρατε να αναδείξετε μια πολυεπίπεδη και πολυδιάστατη θεώρηση του θέματος, προσεγγίζοντάς το τόσο σε κοινωνικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο.»
«Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, παρά τη σύντομη διάρκεια της ταινίας, επιτυγχάνεται μια ευρεία συναισθηματική παλέτα και μια βαθιά αποτύπωση της εσωτερικής ψυχικής διεργασίας και της υπαρξιακής διαπραγμάτευσης της πρωταγωνίστριας.»
«Ευχαριστούμε που μας τιμήσατε και κάνατε την πρεμιέρα της ταινίας σας στο δικό μας φεστιβάλ. Σας ευχόμαστε καλή επιτυχία και καλή συνέχεια στην πορεία της ταινίας σας.», σημείωσε η βαυαρική κριτική επιτροπή.
Ακολουθεί απόσπασμα από τη συνέντευξή μας στο πλαίσιο του Φεστιβάλ (διασκ.):
Παρουσιάστρια: «Πώς ακριβώς δημιουργήθηκε η ταινία; Ποια ήταν η έμπνευση; Και πώς καταφέρατε να δημιουργήσετε μέσα σε μία ημέρα μία τόσο δυνατή ταινία; Δεν είναι καθόλου εύκολο να δουλεύει κανείς με αυτό το θέμα…»
Στέργιος:
«Γνωρίζαμε από μήνες πριν ότι εκείνη την ημέρα επρόκειτο να δουλέψουμε πάνω σε ένα project και ότι ο χρόνος θα ήταν περιορισμένος.
Αφορμή για τη μικρού μήκους ταινία αποτέλεσε ένα περιστατικό που έλαβε χώρα στην Ελλάδα: ο θάνατος της Κυριακής Γρίβα, μιας γυναίκας στην οποία οι ελληνικές αρχές αρνήθηκαν την ασφαλή μεταφορά στο σπίτι της, όπου την περίμενε ο πρώην σύντροφός της, γεγονός που την φόβιζε. Η φράση «Το περιπολικό δεν είναι ταξί» και η στάση των αρχών απέναντί της συνέβαλαν στο τραγικό αποτέλεσμα, καθώς δολοφονήθηκε όταν έφτασε εκεί.
Οι γυναικοκτονίες, δυστυχώς, αποτελούν ένα διαχρονικό ζήτημα, ρίζα του οποίου είναι το πατριαρχικά δομημένο κοινωνικό σύστημα. Όσο δε μιλάμε, όσο δεν ευαισθητοποιούμε και όσο δεν αναδεικνύουμε τη σκληρή πραγματικότητα, τόσο περισσότερο διαιωνίζεται ο φαύλος κύκλος της έμφυλης βίας. Σαφώς παρατηρούνται βήματα προόδου τα τελευταία χρόνια, όμως περιστατικά σαν το παραπάνω μάς υπενθυμίζουν τη διαχρονικότητα του προβλήματος.
Με την προσαρμογή του μοντέλου πένθους της ψυχιάτρου Elisabeth Kübler-Ross, στόχος μας ήταν η αποτύπωση των εσωτερικών φάσεων που κάθε θύμα βιώνει και το πόσο δύσκολο είναι να ανταπεξέλθει σε αυτές.»
Παρουσιάστρια: «Αδιαμφισβήτητα δύσκολο είναι να αποτυπώσει κανείς αυτά τα στάδια και τις εσωτερικές διεργασίες που η πρωταγωνίστρια – θύμα βίωσε. Πώς ακριβώς φτάσατε σε αυτό το αποτέλεσμα; Μιλήσατε με κάποιο άτομο που βίωσε μια τέτοια κατάσταση;»
Στέργιος: «Ήρθαμε σε επαφή με παρόμοια περιστατικά κυρίως μέσω ντοκιμαντέρ που παρακολουθήσαμε, ειδικότερα στο πλαίσιο του μαθήματος των Νέων Ελληνικών στο σχολείο μας. Η αλήθεια είναι πως το να προσεγγίζει κανείς τέτοια θέματα απαιτεί τεράστια προσοχή και ευαισθησία.»
Μαριλένα: «Και για εμένα ήταν ιδιαίτερα απαιτητικό να μπω στον ρόλο. Πρόκειται για ένα δύσκολο θέμα, πάνω στο οποίο — ευτυχώς — δεν έχω κάποια προσωπική εμπειρία, δεν έχω βιώσει ποτέ κάτι τέτοιο. Η διαδικασία βασίστηκε στην εμβάθυνσή μας στο ζήτημα, όπως προανέφερε ο Στέργιος στο πλαίσιο του μαθήματος, καθώς και στην περαιτέρω συλλογή ιδεών και σκέψεων.»
Η βαυαρική κριτική επιτροπή δήλωσε:
«Για την ευαίσθητη και ταυτόχρονα ξεκάθαρη κινηματογραφική προσέγγιση αυτού του δύσκολου θέματος, η κινηματογραφική ομάδα της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης τιμάται με το βραβείο της Βαυαρικής Ένωσης Φιλολόγων.»
Έπαιξαν οι: Μαριλένα Σεμερτζίδου, Άννα Γκολίτση, Γρηγόρης Τερζόγλου, Δήμητρα Καδόγλου.
Ευχαριστούμε την κυρία Δήμητρα Καδόγλου για τη στήριξη και τη συμβολή της στην οργάνωση, καθώς και για την παραχώρηση του χώρου της, τον Μιχάλη Γιαγκουνίδη για τις σκηνοθετικές του συμβουλές και τη Δρ. Ιωάννα-Ζωή Δεληβοριά για τις συμβουλές στο σενάριο.
Σενάριο, Σκηνοθεσία, Κινηματογράφηση & Μοντάζ: Στέργιος Κοκκινογούλης