Τέσσερις φωνές, μία ελευθερία – Πολυτεχνείο 2026

Τέσσερις φωνές, μία ελευθερία
Σχολική εκδήλωση για την επέτειο του Πολυτεχνείου – 17 Νοέμβρη

Με ιδιαίτερη συγκίνηση πραγματοποιήθηκε σήμερα στο σχολείο μας η σχολική γιορτή για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Οι μαθήτριες και οι μαθητές της Α΄ Λυκείου μάς ταξίδεψαν στον Νοέμβρη του 1973, φέρνοντάς μας πιο κοντά στα γεγονότα και στους ανθρώπους εκείνης της εποχής.

Στήνοντας έναν ραδιοφωνικό σταθμό, που αποτέλεσε το κεντρικό σκηνικό της γιορτής, οι μαθήτριες και μαθητές δημιούργησαν την ατμόσφαιρα εκείνων των ημερών και παρουσίασαν τα ιστορικά γεγονότα μέσα από συνεντεύξεις με πρόσωπα που σημάδεψαν την εποχή. Η Μελίνα Μερκούρη, ο Μίκης Θεοδωράκης, η Τώνια Μοροπούλου, εκφωνήτρια του ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου, αλλά και ένας φαντάρος που βρέθηκε μέσα στο τανκ κατά την εισβολή, ζωντάνεψαν μέσα από τις ερμηνείες των μαθητών. Έτσι, η ιστορία παρουσιάστηκε όχι απλώς ως μια αλληλουχία γεγονότων, αλλά μέσα από προσωπικές μαρτυρίες και διαφορετικές οπτικές, αναδεικνύοντας τα συναισθήματα, τις αγωνίες και τις προσδοκίες των ανθρώπων εκείνης της εποχής.

Τα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, του Διονύση Σαββόπουλου και του Μάνου Λοΐζου πλαισίωσαν μουσικά τη γιορτή. Ξεχωριστή θέση είχαν και οι ερμηνείες του σχολικού μουσικού συνόλου συμβάλλοντας στη δημιουργία της ατμόσφαιρας εκείνης της περιόδου. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η σκηνή της εισβολής του τανκ στο Πολυτεχνείο, με την προβολή των ονομάτων των θυμάτων και την κατάθεση λουλουδιών στη μνήμη τους. Η εμβληματική μουσική του Ντμίτρι Σοστακόβιτς συνόδευσε τη στιγμή αυτή, κάνοντάς την ακόμα πιο συγκινητική.

Στη διάρκεια της παρουσίασης έγινε, επίσης, αναφορά στις οδυνηρές συνέπειες της δικτατορίας και στα τραύματα που άφησε πίσω της, με ιδιαίτερη μνεία στην τραγωδία της Κύπρου και τη συνεχιζόμενη διαίρεση του νησιού.

Η γιορτή, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στην αναδρομή στο παρελθόν. Συνδέθηκε με το παρόν, αναδεικνύοντας τις ανησυχίες και τις διεκδικήσεις της νέας γενιάς, τους αγώνες των νέων ανθρώπων για δικαιοσύνη, ελευθερία και ένα καλύτερο μέλλον.

Την ευθύνη της διοργάνωσης και της προετοιμασίας της γιορτής είχε η κυρία Ρίγκερ. Πολύτιμη ήταν η συμβολή της κυρίας Κελαϊδίτου, της κυρίας Δεληβοριά, της κυρίας Βασιλειάδου και του κυρίου Ράφτη, καθώς και του κυρίου Χαρτοφύλη, ο οποίος φρόντισε για την τεχνική υποστήριξη της γιορτής.

Η γιορτή ανέδειξε για άλλη μια φορά την ιδιαίτερη ταυτότητα του σχολείου μας, που τιμά με τον ίδιο σεβασμό τις ιστορικές επετείους και τις παραδόσεις της Ελλάδας και της Γερμανίας.

Μια εκδήλωση που μας έφερε πιο κοντά στην ιστορία και μας υπενθύμισε ότι το μήνυμα του Πολυτεχνείου παραμένει ζωντανό και επίκαιρο: η μνήμη δεν αφορά μόνο όσα συνέβησαν τότε, αλλά και όσα επιλέγουμε να υπερασπιζόμαστε σήμερα.